(https://i.postimg.cc/y6hmbmND/images.jpg) (https://postimages.org/)
ก่อนอื่นผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ขอบอกเลย
ว่าผมดีใจมาก เนื่องจากคุณแม่ของผมได้ก่อตั้ง
มูลนิธิรุ่งทิวาเพื่อการศึกษาและพัฒนาจิตใจ
เพื่อช่วย เด็กIntrovert ไม่ให้พบชะตากรรม
เหมือนกับตัวผม ทันใดนั้นความทรงจำของผม
มันก็ปะทุขึ้นมา เป็นความทรงจำในปี2546
ในตอนนั้นผมเรียนอยู่ที่ รร.บด.2 (ชั้น ม.2)
ผู้อำนวยการ รร.บด.2 มีคำสั่งส่งตัวผมไปตรวจ
เพราะสงสัยว่าผมมีอาการทางจิตหรือไม่
ผมถูกส่งตรวจไปตรวจ
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
ผมต้องเดินทางไปครวจด้วยตัวเองคนเดียว
สิ่งที่ผมพกพาไปคือความมั่นใจในชีวิตIntrovert
และเอกสารคำสั่งของ ผู้อำนวยการ รร.บด.2
เมื่อไปถึงแผนกจิตเวช พยาบาลหัวหน้าแผนก
ได้ชี้แจงขั้นตอนให้ผมทราบ จากนั้นพาตัวผม
เข้าพบนักจิตวิทยา เมื่อเข้าไปถึงในห้องตรวจ
นักจิตวิทยาก็ถามผมว่า หนูรู้ตัวเองมั๊ยว่าทำไม
ทางโรงเรียน จึงส่งตัวหนูมาตรวจ
ผมก็ตอบไปอย่างมั่นใจเลย
ว่า กูอยากอยู่คนเดียว โรงเรียนแม่งเสือก
มาบังคับให้กู ทำกิจกรรมเป็นกลุ่ม ไอ้เหี้ย
จากนั้นนักจิตวิทยาก็พูดต่อว่า หนูๆใจเย็นๆก่อน
ผมก็พูดกลับไปเลยว่า แล้วกูใจร้อนเหี้ยอะไร
ไอ้สัตว์ กูแค่จะให้มึงออกใบรับรองให้กูว่ากูปกติ
จากนั้นนักจิตวิทยา ก็ยื่นกระดาษพร้อมปากกา
มาให้ผมแล้วบอกให้ผมอ่านแล้วตอบคำถาม
จำนวน20ข้อ ผมอ่านดูทุกข้อแต่ไม่เขียนคำตอบ
เพราะคำถามต่างๆเป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัว
ผมจึงเขียนคำเดียวว่า ควย
ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของกระดาษแล้วส่ง
คืนให้กับนักจิตวิทยา จากนั้นนักจิตวิทยา
ส่งยางลบหมึกมาให้กับผม
แล้วพูดว่ากรุณาลบด้วยค่ะ ทันใดนั้นผมหยิบ
ยางลบหมึกขึ้นมาแล้วโยนใส่หน้า
ของนักจิตวิทยาคนนี้ทันที จากนั้นนักจิตวิทยา
หยิบนาฬิกาสีเงินขึ้นมา แล้วพูดว่าหนูเห็น
นาฬิกาเรือนนี้มั๊ย ผมรู้ทันทีว่าเป็นการสะกดจิต
(https://i.postimg.cc/jjXXJyJK/images-(1).jpg) (https://postimages.org/)
โชคดีว่าผมเอาสายตาหลบได้ทัน
จากนั้นผมใช้มือปัดนาฬิกาหลุดจากมือ
ของ นักจิตวิทยากระทบกับผาผนังจนแตกกระจาย
จากนั้น ได้ยินเสียงจากข้างหลังว่ามีคนเปิดประตู
ผมหันไปดูเห็นนางฟ้าแววตาสดใส ซึ่งนางฟ้า
คนนี้คือ คุณรุ่งทิวา เริ่มฤกษ์ แม่ของผมเอง
ทันใดนั้นเองแม่ก็พูดออกมาว่า ไม่ต้องกลัวลูก
แม่มาช่วยแล้วลูก เมื่อแม่ผมเห็นนาฬิกา
ที่แตกกระจายอยู่บนพื้นห้อง แม่ผมก็รู้ทันที
ว่าต้องมีการต่อสู้กัน ระหว่างผมกับนักจิตวิทยา
แม่ผมจึงชี้หน้านักจิตวิทยาสาวรายนี้
แล้วพูดว่า อีสัตว์มึงคิดจะทำอะไรลูกกู
อีสัตว์นรก กูนี่แหละนักจิตวิทยาความมั่นคง
เมื่อนักจิตวิทยาคนนี้ได้ยินเสียงของแม่ผม
ถึงกับหน้าซีดพูดอะไรไม่ออก จากนั้นแม่ก็จูงมือ
พาผมออกจากห้องนั้น แล้วพากลับบ้าน
แล้วสอนผมว่า คราวหน้าใครส่งไปครวจอะไร
อย่าไปสุ่ม4สุ่ม5 เข้าใจมั๊ยลูกหนึ่ง นี่โชคดีนะ
ว่าแม่รู้ว่าลูกหนึ่งไปตรวจที่นั่น แม่ไปช่วยไว้ทัน
ผมจึงเล่าเรื่องต่างๆให้แม่ฟังว่า ผอ.รร.บด.2
ให้ผมไปขอเอกสารรับรองว่าไม่มีอาการจิตเวช
ถ้าได้ใบรับรองมา ผอ.รร.บด.2 จะอนุญาต
ให้ผมใช้ชีวิต แบบIntrovert จากนั้นแม่ผม
ก็บอกผมว่า ไม่เป็นไรลูกหนึ่ง แต่ลูกหนึ่งจำไว้
เลยนะว่าอย่าล้อเล่นกับวิชาจิตวิทยา
มันทำให้ความทรงจำของลูกหนึ่งหายหมด
ได้เลยนะลูก จบตอน3